Straat-ziek


voorstraat1Ook deze week leg ik in deze column maar weer eens de vraag op tafel: hoe staat onze stad er momenteel voor? Nee… ik bedoel het niet in de allerbreedste zin van het woord, maar meer ‘winkelwise’ gesproken eigenlijk Als binnenstadsbewoner constateer ik dat de Voorstraat, die zo liefelijk door de oude binnenstad meandert, de laatste jaren, meer dan ooit, last heeft van wintertenen, nagelkloven en steenpuisten. De ziekteverschijnselen manifesteren zich vooral aan de uiteinden en de zijtakken. Eerder al had ik het met u over de Vriesestraat, waar winkeliers de laatste jaren als sneeuw voor de zon verdwijnen, waar meer gefietst dan gelopen wordt en waar het winkelend publiek zich, ter hoogte van het Vrieseplein, een weg moet banen door een walmende en soms zelfs wat beangstigende erehaag van junken, alco’s en zieke duiven. De straat, die ooit floreerde met vooral slagers en bakkers, is er inmiddels een van (soms héél vage) uitzendbureautjes en leegstand geworden, hetgeen voor een jobhopper wellicht aardig, maar voor een shophopper wat aan de saaie kant is. In een andere column besprak ik de grieperige patiënt Voorstraat-Noord, waar zo langzamerhand de absolute stilte heeft toegeslagen. De straat kent veel ‘hobbywinkeliers in de artistieke sfeer’, van wie er veel slechts enkele uurtjes per week geopend zijn. Dit creëert, in combinatie met veel leegstand en nog veel meer geparkeerde auto’s in de overigens fraaie buurt, het gevoel van Wallstreet na een kredietcrisis. Voor deze hoek van de Voorstraat gloort er nu nieuwe hoop met de komst van een NV (of BV) Voorstraat-Noord, waarin gemeente, ondernemers en woningcorporaties (naar Amsterdams model) de handen ineen slaan om de straat nieuw leven in te blazen. De wens is er, maar het zal nog wel wat voeten in aarde krijgen om de auto’s uit de straat te weren en om nieuwe, ambitieuze ondernemers naar dit binnenstadsdeel te lokken.
Over ‘West’ hebben we het nog niet gehad, maar ook in die windstreek gaat het niet bepaald geweldig. Grote Spuistraat en Voorstraat-West bevinden zich alweer geruime tijd in een negatieve spiraal en de Spuiweg is eigenlijk al min of meer schijndood. Ook in deze winkelstraten sneuvelen middenstanders in een te hoog tempo en kun je op zaterdagmiddag rustig overdwars op de keien gaan liggen zonder gewond te raken. ’s Avonds kun je dat beter maar vermijden, want taxi’s rijden er vaak nog harder dan op de A16.
Maar laten we optimistisch blijven: Bahlman Mode is, na een stevige verbouwing, weer terug op de ouwe spot, de Radiobeurs, voor al uw plugjes, stekkertjes, snoertjes en bijbehorende adviezen, inclusief moede blik en veel gezucht voor zoveel onkunde van leken, draait nog op volle toeren en optimistische (veelal allochtone) nieuwkomers geven de buurt de kleur die het verdient. Er schijnt nu zelfs een Aziatische supermarkt te komen op de al jaren lege plek die een beddengigant achterin de straat ooit achterliet. Duimen voor ‘West’ dus.
Wat mij trouwens in dit Voorstraatgedeelte nog het meest dwars zit zijn die vreselijke, oerlelijke uithangborden van ondermeer Schoenenreus, Zeeman, Wibra en andere prijsknallers. Waarom zo groot? Waarom zo smakeloos? Het haalt het fraaie straataanzicht zo vreselijk onderuit. Wie vanaf het terras op de Visbrug de straat inkijkt wordt er moedeloos van. De straat schreeuwt in feite: ,,Wij zijn een suffe provinciestad!” Dat zijn we misschien ook wel, maar dat hoeven de toeristen toch niet te weten?

Kees Thies

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s