Een roos van Joop


Column geschreven voor PvdA-fractiekrant ‘In de Roos’, 09-12-09

Hoe reageert een rechtgeaard mediamens op het verzoek een column te schrijven voor een clubblad van de PvdA? Bepaalde vragen werpen zich dan welhaast automatisch op. Beken ik kleur als ik op dit verzoek in ga en is kleur bekennen wel verstandig voor een journalist? Enige professionele afstand tot welke partij dan ook, lijkt me niet onverstandig voor iemand die beroepsmatig kritisch en ietwat afstandelijk dient te blijven. Dit trouwens los van de vraag (hierbij verwijzend naar de beginregel van deze column) of ik mijzelf ‘rechtgeaard’ mag noemen. Nou ja, da’s iets tussen mij en m’n spiegel zullen we maar zeggen. En dan… zou ik ook positief hebben gereageerd als VVD, D’66, Groen Links of CDA een soortgelijk verzoek hadden neergelegd? En de PVV? Nee die zeker niet! Oeps… heb ik toch een beetje kleur bekend.

verzuiling-vara-vrijevolkNee, ik ga in deze column niet vertellen aan welke partij ik landelijk, lokaal, regionaal of internationaal de voorkeur geef. Mijn stemgedrag was, in de ruim dertig jaar dat ik stemgerechtigd ben, tot dusver niet héél erg wisselend, maar ook absoluut niet dogmatisch. Mijn enige dogma’s zijn nog altijd twijfel en een gezonde dosis Hollands wantrouwen en dat kan in mijn professie zeker geen kwaad. Toch wil en kan ik mijn afkomst niet verloochenen: ik kom uit een rood-Rotterdams nest, Drees was heilig, wij lazen Het Vrije Volk en als werkzaam verslaggever verschenen mijn eerste pennenvruchtjes in diezelfde krant. Mijn stagebegeleider op de Dordtse redactie heette trouwens Rien Robijns en hij was, met zijn journalistieke staat van dienst, voor mij (toen verslaggever in opleiding) een held á la Van Hanegem. De jongere lezers moeten de naam Robijns maar even ‘googelen’. Een van mijn eerste artikelen voor Het Vrije Volk ging over een plaatselijk onderzoekje van het lokale J.A.C.  Het Jongeren Advies Centrum wilde wel eens weten of onze lokale politici enige parate kennis van zaken hadden waar het ging om de volgende vragen: ‘Wat is het minimum jeugdloon?’ en ‘Hoe hoog is het bedrag van een RWW-uitkering voor een alleenstaande jongere? De uitslag (men schatte soms het dubbele van de toenmalige realiteit) was voor een aantal raadsleden… ja, óók PvdA’ers… best wel een beetje pijnlijk. Mijn artikel hierover schaadde enigszins het partij-imago en leidde tot nachtelijk crisisberaad in de fractie.

 ,,Als partijman zou ik je eigenlijk een schop onder je kont moeten geven”, liet Robijns me een paar weken later fijntjes weten toen mijn staVaraHaangeperiode geëvalueerd werd. ,,Maar ja… ik ben nu eenmaal je stagebegeleider dus ik wil je hierbij complimenteren met het goed geschreven verhaal.” Langer dan dat duurde het gesprek niet en ook na mijn succesvol afgesloten stage bleef ik schrijven voor Het Vrije Volk.

Ik kon toen nog niet vermoeden dat ik tien jaar later ook nog eens bij de VARA ging werken. Goed, het was dan wel niet meer de VARA van Kleijwegt en Wigbold (toe nog met haan), maar de VARA van Witteman, Joosten en Meurders (met het rode uitroepteken). Maar gelukkig… de baas heette Marcel van Dam (toch ook een icoon) en daar kon mijn vader best wel mee leven.

rode rozenTerug nu naar de jaren tachtig: een collega van mijn vader (ik vond haar een schat) heette Wijnie Jabaaij-Giphart (Ach, jongens en meisjes… we waren nu toch al aan het ‘googelen’) en in verkiezingstijd liep zij met een enorme button van Joop door de stad. Diezelfde Joop (sommige mensen hebben nu eenmaal geen achternaam nodig) liep ik op de Sarisgang eens tegen het lijf. Ik was al wettelijk volwassen… nam mijzelf al héél serieus als journalist en ik kon hem eenvoudigweg niet meer ontwijken. ,,Moejje ’n roos’’, zei hij, op een wat vermoeide campagne-toon. Ik had nog nooit bloemen gekregen, zeker niet van een vent en ik bloosde in de partijkleur. Die avond stond de roos in een vaasje op tafel. Toen mijn vader op bezoek kwam vertelde ik hem van wie ik de roos gekregen had. Hij vond het een mooie roos. Een paar tellen later stapte ook mijn moeder de kamer binnen. Mijn vader wees naar de tafel en zei: ,,Kijk eens… zie je die roos? Da’s een roos van Joop!’’

Kees Thies

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s