Sterrenburg is al bijna 50, maar oogt nog behoorlijk fris


sterrenburg (1)Over een jaar of vijf bestaat Sterrenburg, waar ik opgegroeide, een halve eeuw. Ik ‘landde’ er in 1972 omdat mijn ouders er gingen wonen. Van flat naar eengezinswoning is voor volwassenen vooruitgang, voor mij was het vooral eng: nieuwe school, nieuwe vriendjes, nieuwe buren. Wennen dus. Wij kwamen te wonen in het toen nieuwste stukje nieuwbouw, ofwel Sterrenburg II, waar veel woningen nog volop in aanbouw waren. Hooguit een paar verdiepingen was de flat bij ons om de hoek. Nét hoog genoeg om er vanaf te springen in een grote zandhoop ernaast en wie niet durfde was een mietje. Ook enkele eengezinswoningen in de straat stonden nog in de steigers en voor een jochie van 12 was er niets uitdagender dan via metalen buizen en houten ladders op het dak te klimmen. Sterrenburg in aanbouw was een pretpark voor kinderen: weinig geparkeerde auto’s nog, dus volop ruimte voor straatvoetbal. Ook de natuur was nog volop aanwezig, want waar nu Sterrenburg III staat, was louter boerenland of ‘loze grond’ die net bouwrijp gemaakt was voor nieuwe nieuwbouw. De wereld was overzichtelijk en de oude binnenstad lonkte beloftevol, maar was vooralsnog onbereikbaar voor jochies uit een buitenwijk. Het meest werelds was een serie houten keten, dat ook wel het noodwinkelcentrum genoemd werd. Daar stonden een supermarkt, een buurthuis en een bieb. De school stond in de straat waar ik woonde en voetbalclub Wieldrecht was op fietsafstand en verwelkomde nieuwe leden uit die nieuwe wijk met enthousiasme. Buren kenden elkaar bij de voornaam en hun kinderen liepen zonder bellen bij hun vriendjes naar binnen. Sterrenburg bood kinderen een veilige jeugd. Nu, zoveel jaar later, kom ik er nog geregeld omdat mijn moeder nog altijd in diezelfde straat en in datzelfde huis woont. Vaders en moeders werden opa’s en oma’s en velen zijn verhuisd naar seniorenwoningen of inmiddels overleden. Een paar mensen van het eerste uur, onder wie dus mijn moeder, wonen er nog. En dus is een bezoek aan Sterrenburg voor mij nog altijd een beetje thuiskomen. Het opvallend groene Sterrenburg, dat, ondanks haar middelbare leeftijd, nog altijd fris en jeugdig oogt, is méér dan een woonwijk. Sterrenburg is een gemoedstoestand.

Foto: Sterrenburg vanaf de dijk in 1976

Advertenties

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s