Ik had me al ingesteld op een somber kwartiertje


Hij staat op het plein of, zoals hij het zegt, bij ‘Aai van de Beurs’ en ziet er uit als een onverwacht opgedoken kleurendia uit een archief van louter zwart-wit foto’s. Vanwege de ijzige kou draagt hij kleren die niet passen bij de stoere scheepsbouwer die hij in een ver verleden was: gele muts, lichtblauwe wanten en een oranjerode overjas met een onrustig motiefje. De voormalig ondernemer, steenrijk, nog nét geen vijfenzeventig, sombert  al een jaar of wat als doelloos weduwnaar door de stad. Zijn vrouw was zijn alles. Hij zorgde voor de centen, zij vulde het leven in. Als stel waren ze eeuwig jong en altijd wel te vinden in een of ander restaurant of café in de ouwe binnenstad. Trof je ze op een terrasje dan móest je er bij komen zitten, werden er flessen wijn aangerukt en wist je niet anders dan dat de verdere middag gierend naar de haaien zou gaan. En toen werd zij ziek. Piet stortte zich op haar verzorging en niets was hem te veel om het haar, in die laatste maanden, zo comfortabel mogelijk te maken. Háár levenseinde werd zíjn levenswerk en toen het over was, hoefde het voor Piet eigenlijk ook niet meer. Géén kinderen, een leeg huis en een leven op de automatische piloot. Ik stel mij al in op een somber kwartiertje. Als ik bij hem kom staan valt hij meteen met de deur in huis. ,,Weet je dat ik verhuisd ben?’’, zegt hij. Ik wist het niet. ,,Ik woon tegenwoordig samen, in dat hoge ding bij het Papendrechts Veer.’’
Ken ik haar?’’, vraag ik. Hij wijst met zijn hoofd naar de draaideur van V&D. ,,Kijk, daar komt ze net aan.’’ Een blonde jonge vrouw, bontjas, dito muts en héél veel tassen huppelt op hoge witte laarsjes onze kant op. ,,Kaaik ies Piet, mooie nieuwe laarzen hè?’’, terwijl ze Piet’s portemonnee weer in zijn binnenzak duwt en hem tegelijkertijd even een dikke, maar slecht geacteerde knuffel geeft. Ik hoor een Russisch accent, of is het Pools? Piet, veegt de lipstick van zijn wang, lacht om mijn stomverbaasde gezicht en zegt dan droog: ,,Niet slecht hé? Ach, het kost een paar centen, maar je ken toch nie blijve treure?’’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s