‘Allemachtig… het is me toch wat met die regen?’


old_man_at_the_bar_by_petura-d5xtrz4Een voorzichtige tred en een broze gestalte verraadden de gevorderde leeftijd die zijn gelaat nog altijd niet wil prijs geven. Als Henk (78), na de altijd weer moeizame entree in het café, z’n vaste plekje eenmaal bereikt heeft, gaat hij nooit meteen zitten. Steunend met één hand op de stamtafel begroet hij eerst, met de wandelstok in zijn nog vrije hand, alle aanwezigen. Dan laat hij zich zakken, schuift de stok onder tafel en wacht geduldig op de ouwe Rutte die steevast binnen een halve minuut voor hem op tafel wordt gezet. Altijd weer bedankt hij de serveerster met een flauwe grap uit een smal arsenaal. ,,Dank u beleefd namens de feestcommissie,’’ luidt dit keer de repliek. ,,Mijn dank is onuitsprekelijk en daarom doe ik er het zwijgen toe, was het dankwoordje van gisteren en eerder in de week hoorde ik hem zeggen: ,,Welk een genot, u weet een oude heer te plezieren.’’ Ik hoor die pompeuze dankvarianten al een jaartje of tien en kan ze opsommen als Duitse naamvallen. Wat er verder gaat gebeuren kan ik ook voorspellen. Henk nipt Rutte, zoekt krant, pakt krant, slaat krant open, leest een stukje, kijkt fronsend naar het plafond, nipt nogmaals Rutte en zoekt oogcontact met de andere gasten aan tafel. Alleen een nieuwkomer zou, gezien Henk’s intelligente blik en de denkpauze die hij zo opzichtig laat vallen, nu een vlijmscherpe opmerking verwachten over moeizame bereikte bezuinigingsakkoorden, het machtsvacuüm in Syrië of de staat van de stad in het algemeen. Wij stamgasten weten wel beter, want wat nu volgt is meestal de nieuwe moeder van alle clichés. En ja hoor, dáár komt er weer een…
Henk kucht een kikkertje weg en zegt: ,,Allemachtig… het is me toch wat met die regen?’’ Als ware het een startschot voor conversatie beginnen de stamgasten uitgebreid over het weer te ouwehoeren. Henk leunt met minzame blik achterover en na een minuut of tien te hebben toegeluisterd slaat hij de rest van zijn Rutte naar binnen, pakt zijn stok en wandelt tevreden naar buiten. Zijn taak, aanjager van tafelgesprekken, zit er weer op.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s