Diep respect voor die ‘lastpakken’ van ‘Asbest Nedstaal Nee’


asbest_0Zeven jaar geleden overleed Niek, één van mijn beste vrienden aan asbestkanker. Ik had het nooit verwacht zo’n geweldig mens nog voor zijn 57ste op zo’n verschrikkelijke manier te zien sterven: verdrinken in je eigen longen. (…) Het afgelopen jaar hebben zeer veel mensen ons steun betuigd en moed gegeven. Ook hebben ze ons gevraagd om vol te houden. Niek en al die mensen die een naaste verloren hebben door deze vreselijke ziekte waren ons tot kracht om door te gaan.
Ik moest even slikken toen ik deze tekst van Alblasserdammer Willem Schulpen onder ogen kreeg. Schulpen, een van de drijvende krachten achter het Actiecomité Asbest Nedstaal Nee, voegde deze persoonlijke noot toe aan een verslag van de door de gemeenten Alblasserdam, Papendrecht, Hendrik-Ido-Ambacht en het Actiecomité aangespannen rechtszaak tegen de plannen van het bedrijf Nedstaal om asbesthoudend staalschroot te gaan verwerken.
Dat kwam hard bij me binnen, want nog geen minuut daarvoor zat ik, achter mijn bureautje, een beetje binnensmonds te mopperen op dat bloedfanatieke Actiecomité, dat mij (op mijn eigen verzoek overigens) maar blijft bestoken met informatie over de gevaren van asbest in het algemeen en over de onzorgvuldigheden van Nedstaal in het bijzonder.
In september vorig jaar kreeg Nedstaal toestemming om te mogen experimenten met het verwerken van asbesthoudend schroot, maar bovengenoemde gemeenten en het Actiecomite stapten naar de rechter om die, door de provincie verleende vergunning, ongedaan te maken. Afgelopen week speelde die rechtszaak en kort na afloop ontving ik een uitvoerig verslag van het Actiecomité in mijn postvakje. Ietwat morrend (want zware kost) begon ik toch maar weer manhaftig te lezen: feiten, cijfertjes, stellingen en toen ineens dat persoonlijke berichtje onderaan. En opeens weer realiseerde ik me weer waar het eigenlijk allemaal om draait, namelijk om diep menselijk leed dat door sluipmoordenaar asbest is aangericht en nog altijd kán worden aangericht. ‘Bij twijfel niet inhalen’ was het credo van mijn rijinstructeur die, net als Niek, overleed aan de gevolgen van asbestkanker. En laat dat nou ook het credo zijn van het Actiecomité Asbest Nedstaal Nee. Wat mij betreft verdienen die ‘lastpakken’ een lintje.

Advertenties