Bestemming Wielwijk… vanwege koffie en Blafmans


Wielwijk4

Wielwijk, ik kom er graag en vaak en ik vind het er steeds leuker worden. Nee, ik sluit mijn ogen niet voor de mindere kanten van deze achterstands-, kracht-, pracht, kansen- of Vogelaarwijk maar op de een of andere manier voelt het hier prettig en energiek aan. Ik kom er regelmatig vanwege Blafmans, die in delen van het Wielwijkpark vrij mag rondlopen, ik kom er omdat de immer ondeugende ondernemer Cees van der Poel in zijn Albert als enige in Dordrecht die welbekende koffiecups van George Clooney verkoopt (die moet je anders via internet bestellen, maar dat vergeet ik altijd), ik scoor een visje bij de Marokkaanse visboer, er zit een toko die de heerlijkste Indische gerechten verkoopt en ik mag ook graag een beetje ‘verdwalen’ in die Turkse supermarkt, waar de sfeer altijd een tikkie ‘opgewonden’ is. Uit de voorgaande zinnen mag blijken dat Wielwijk een kleurrijke wijk is: nergens anders in Dordrecht zie je in één blik zoveel verschillende mensen met zoveel verschillende achtergronden. En zo zit ik hier dus op een bankje met uitzicht op de vijver, samen met een in traditionele klederdracht getooide Afrikaan, kibbeling te kauwen, terwijl Blafmans watertandend toekijkt. De man naast mij komt uit Mali, zo vertelt hij mij, nadat ik hem verzekerd heb dat mijn hond hooguit op zijn kibbeling en niet op zijn kuiten uit is. We raken aan de praat (beetje Frans, beetje Nederlands) en Moussa, want zo heet hij, schiet in een bulderende lach als Blafmans het door hem toegeworpen stukje vis in één beweging vangt en wegslikt. Hij vertelt mij over de burgeroorlog in zijn vaderland en hoe hij na lange omzwervingen, een jaar of vijf geleden, via Mauretantië en Frankrijk uiteindelijk in Nederland terecht kwam. En nee, zo beëindigt hij zijn verhaal, hij is geen asielzoeker, want hij heeft een Frans paspoort. ,,Maar wat doe je dan in Dordrecht?’’ vraag ik hem. Moussa wijst naar een prachtige Afrikaanse jonge vrouw die zojuist uit de supermarkt komt. ,,C’est lámour monsieur… c’est lámour.’’ Dan schiet hij weer in die aanstekelijke bulderlach. Ik lach mee en Blafmans blaft een duit in het zakje. Wielwijk is écht een wereldwijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s