Het project Stadswacht was gedoemd te mislukken


ramboToen in de jaren tachtig in Dordrecht de eerste stadswachten van Nederland werden gepresenteerd, kon je eigenlijk al zien aankomen dat dit idee, van oorsprong een werkgelegenheidsproject, nooit een succes zou worden. Ik deed, destijds als jonge journalist, zelf verslag van die presentatie en ik ‘proefde’ de argwaan bij enkele, daar aanwezige politiemensen. Tegenstanders riepen al vanaf dag één dat je politietaken nu eenmaal niet kunt uitbesteden aan mensen die daar, qua (opleidings)niveau, niet voor toegerust zijn. En er was nóg een probleem, want gezien de ambtenaren-CAO, waar de toezichthouders onder vallen, was het nauwelijks mogelijk om deze ‘hulptroepen’ in te zetten op tijdstippen dat ze eigenlijk het verschil  zouden moeten maken… ’s nachts dus. Wat in die beginjaren alleen nog maar gedacht werd, wordt vandaag de dag gewoon hardop gezegd: veel stadswachten zijn communicatief zwak, ze hebben vaak met taalachterstanden te kampen en ze opereren, in situaties waar tact en begrip nodig zijn, op z’n zachts gezegd onhandig. Soms zelfs worden ze verstikt door angst, met als gevolg dat een groot aantal toezichthouders eigenlijk niet veel anders doet dan doelloos door de stad lopen, hopend op foutgeparkeerde auto’s: snel een bonnetje achter die ruitenwisser en wegwezen. En ach, je kan het ze nog niet eens kwalijk nemen: de kloof tussen wat ze kunnen en wat er van ze verwacht wordt is simpelweg te breed. ‘Het project is ontstaan uit goede bedoelingen, maar gebouwd op drijfzand en dus gedoemd om, vroeg of laat, de diepte in te glijden,’schreef ik zelf enkele jaren geleden al in een column.
Nu wil het Dordtse college van burgemeester en wethouders het werk van toezichthouders gaan uitbesteden aan particuliere beveiligers en eerlijk gezegd weet ik (nog) niet wat ik daar nou helemaal van moet vinden. Laat ik zeggen dat ik mijn twijfels heb, want ik heb toch vroeger echt op school geleerd dat ‘het garanderen van veiligheid’ een overheidstaak is en ik weet nou niet of ik me gelukkig zou voelen in een stad waar ‘particuliere Rambo’s’ de dienst uitmaken.
Meer geld en menskracht naar de politie, lijkt mij de enige echte oplossing. Of denk ik nou te simpel?

Advertenties