Koene (VVD) deed gewoon waarvoor ze is ‘ingehuurd’


Piet en IreneNoem het luiigheid, maar ik volg de raadsvergaderingen van de gemeente Dordrecht tegenwoordig meestal, zittend achter mijn bureautje, via de zogeheten live-stream op mijn computer. Voordeel van  ‘kijken op afstand’ is dat je, méér dan in die rumoerige raadszaal, gefocust bent op de sprekers omdat de computergestuurde camera strak gericht blijft op de persoon die zijn of haar ‘praatknopje’ ingedrukt heeft. Zaken als uitstraling en spreekvaardigheid vallen dan extra op: zo zitten er begenadigde en minder begenadigde sprekers in de raad, heeft de een de lachers snel op de hand en is de ander inhoudelijk of taalkundig weer spitsvondig, terwijl er ook raadsleden zijn waarbij je iedereen als het ware hoort zuchten en steunen… gaap… kan het niet wat sneller? Die laatste reactie brengt Irene Koene (VVD) zelden te weeg, want zij is een helder raadslid. Wél heeft ze één eigenschap waar je even doorheen moet prikken: ze komt wel eens wat ‘verbeten’ over. Daarmee wil ik niks negatiefs over haar persoonlijk zeggen, want volgens mij is ze een leuk mens en ze kraamt, tijdens vergaderingen eigenlijk nooit onzin uit. Tijdens de meest recente raadsbijeenkomst stelde Koene wat kritische vragen aan BVD-wethouder Karin Lambrechts over de financiële malaise bij de GGD en of het nu om haar toon of om haar muziek (lees: inhoud) ging is moeilijk in te schatten (combinatie van beiden?) maar haar woorden schoten bij Piet Sleeking (BVD-baas, wethouder en coalitie-architect) in het verkeerde keelgat. En dus riep hij ‘coalitiegenoot’ Koene na afloop op het matje voor een wat al te opzichtige oorwassing. En dat mag en moet Piet niet doen, want hij veronachtzaamt daarmee dat het juist Koene’s politieke en morele plicht is om als raadslid kritisch te zijn op de handel en wandel van de wethoudersploeg. Of haar partij (de VVD dus) al dan niet onderdeel uitmaakt van de coalitie en of haar toon daarbij al dan niet ‘bozig’ of ‘verbeten’ is mag daarbij geen enkele rol spelen. Koene deed gewoon waarvoor ze is ingehuurd (lees:gekozen) en het pleit juist vóór haar dat ze daarbij altijd zichzelf blijft: haar eerlijke bitsheid verkies ik ‘any day’ boven politieke toneelstukjes.

Advertenties