Goed idee hoor… herinneringsbankjes in de stad


herinneringsbankjesIk vind het wel iets hebben dat ideetje van CDA-gemeenteraadslid Kees Rovers: hij wil u en mij de mogelijkheid bieden om, ergens in de stad, een herinneringsbankje op te richten ter nagedachtenis aan een overleden dierbare. Ik heb een zwak voor dit soort lokale plannetjes waarbij het mes aan twee kanten snijdt. De gemeente moet (of…wil… want het zijn en blijven immers keuzes) bezuinigen op straatmeubilair en zo houden we toch voldoende openbare zitplekken in deze nog altijd vergrijzende stad.
Trouwens, ook los van de vergrijzing, vind ik veel bankjes sowieso wel prettig, niet alleen voor ouderen dus, maar ook voor toeristen en, niet te vergeten, voor mezelf. Ik vind het leuk om, zomaar ergens in de stad, op een bankje te zitten voor een kwartiertje zinloos getuur in de verte. Daarbij komt dat je, als bankzitter, nog eens met iemand in gesprek raakt en dat kan natuurlijk nooit kwaad voor een columnist.
Als het aan Rovers ligt (of beter gezegd, als dit CDA-ballonnetje ooit wordt opgelaten) betaalt u straks voor een standaard, hardhouten bankje inclusief gedenkplaatje, ongeveer twee-en-een-halve rug. Dat lijkt duur, maar laten we eerlijk zijn, een beetje grafsteen kost vaak nog veel meer. Voor dat geld wordt ‘uw’ bankje trouwens ook nog eens een jaartje of tien onderhouden. Een leuk en betaalbaar plan dus en ik begrijp de kritiek dan ook niet van Henk Tazelaar (Verenigde Senioren Partij) die ik er ernstig van verdenk een beetje jaloers te zijn op het feit dat hij het zelf niet verzonnen heeft. Zijn argument dat ‘de hele stad straks vol staat met bankjes’ en dat er dan wel eens een strijd zou kunnen ontstaan over wie er in de toekomst wél en geen bankje mag neerzetten, lijkt me wat prematuur. Je kunt er immers altijd weer mee kappen als de stad daadwerkelijk dreigt dicht te slibben met ‘grafbankjes.’
Kortom… goed idee. Tot slot wil ik u een tekst die ik ooit las op een bankje in een park, ergens in Groot-Brittannië niet onthouden. Op het gedenkplaatje stond: J.W. Taylor (1924-2009) en daar onder ‘This is my bench… now bugger off.’

Afbeelding: Diverse voorbeelden van herinneringsbankjes; de bovenste twee zijn Brits, de derde van boven staat (sinds 2013) in Dordrecht, ter herinnering aan Jan van Zurk, die zich jarenlang voor het Park Merwestein heeft ingezet. Onderaan twee grappige herinneringsteksten, die je vooral veel in Groot-Brittannië tegenkomt.

Advertenties