Geldt het vrije woord ook voor halve zolen?


monkey2Vandaag is het Bevrijdingsdag en voor mij, als journalist en columnist, draait deze dag vooral om de vrijheid van meningsuiting. Ik ben me bewust van het feit dat die vrijheid géén vanzelfsprekendheid is en dat daar in het verleden duur voor betaald is. Om die reden gingen mijn gedachten gisteravond nog eens in het bijzonder uit naar die mensen die dat (voor)recht voor mij… voor ons allemaal… bevochten hebben. Is mijn vrijheid om te zeggen en schrijven wat ik wil dan grenzeloos? Nee… die houdt volgens mij op bij smaad, laster, geschiedvervalsing en haatzaaierij al liggen die begrippen, in de onderwerpen die ik vanaf deze plek behandel, over het algemeen wel héél ver weg.
Altijd rond de meidagen duikt er wel weer iemand in de media op die heel bewust wél naar die grens op zoek gaat. Neem nou Rachid El Ghazaoui, die ik de afgelopen dagen herhaaldelijk ‘langs’ zag komen in talkshows en op mijn Twitter- en Facebook-tijdlijn. Rachid, alias ‘Appa,’ beweert rapper te zijn maar in die hoedanigheid is hij niet bepaald succesvol, simpelweg omdat hij nogal talentloos en dus niet om aan te horen is. De gefrustreerde Appa droomt van aandacht en bekendheid en dus gooit hij een welbekend knuppeltje in het hoenderhok. Dat knuppeltje heet Holocaust ontkennen. Amsterdammer Appa, die hier jaren geleden eens optrad voor een halflege zaal in Bibelot, noemt de Holocaust namelijk een leugen en een fabeltje en daar kan ik natuurlijk op reageren door te zeggen dat het vrije woord óók voor halve zolen moet gelden, maar ik heb tóch besloten om hem een persoonlijk berichtje te sturen: Beste Appa, alleen al in mijn stad Dordrecht, met een ooit relatief bescheiden Joodse gemeenschap, zijn tussen 1940 en 1945, maar liefst 278 joden afgevoerd naar concentratiekampen. De meeste van hen, om precies te zijn 221 Joodse Dordtenaren, zijn daar vermoord of door uitputting om het leven gekomen. Da’s geen fabeltje, da’s geen leugen… dat zijn bikkelharde feiten. Ik wens je een paar hersencellen, een beetje talent en een wat opgeruimder geest toe. O ja, én een prettige Bevrijdingsdag natuurlijk. Groet, Kees.

Advertenties

2 comments

  1. WOLFGANG BORCHERT.

    Der Mann mit dem weiszen Kittel schrieb Zahlen auf das Papier.
    Er machte ganz kleine zwarte Buchstaben dazu.
    Dann zog er den weiszen Kittel aus und pflegte eine Stunde lang die Blumen auf der Fensterbank.
    Als er sah, dass eine Blume eingegangen war, wurde er sehr traurig und weinte.
    Und auf dem Papier standen die Zahlen.
    Danach konnte man mit einem halben Gramm in zwei Stunden tausend Menschen tot machen.
    Die Sonne schien auf die Blumen.
    Und auf das Papier.

    Uit:Lesebuchgeschichten
    Kritisch dichter: Wolfgang Borchert (1921-1947)
    Oorlog, gevangenissen en ook hongersnood bekorten zijn weerstand, zijn leven (26)

    Borchert’ s “Drauszen vor der Tür” was o.a. verplichte kost op middelbare scholen.

    In vele landen in de wereld, maar ook rondom ons leven mensen, die de waanzin van ongebreidelde machtsdrift ten koste van mensen durven te bekritiseren.
    Laten we die dichters, journalisten etc. koesteren en hen openlijk steunen en een klankbord geven.
    Nederland een Gidsland.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s