Trage tred, zoekende blik en ‘matchende’ jekkies


lost-tourists1 (1)Dagjesmensen… sinds de grote ‘Lex en Max-dag’ zie je er steeds meer in Dordt. Ze zijn te herkennen aan een trage tred en een immer zoekende blik.
Raar woord eigenlijk, dagjesmens. Toch ben ik er zelf ook een. Nee, niet altijd, maar zo af en toe, als ik een vrije dag besteed aan het maken van een dagtripje naar de een of andere plek waar ik, om wat voor vage reden dan ook, nieuwsgierig naar ben… ja, dán ben ik een dagjesmens, want zo word ik natuurlijk gezien en ‘geteld’ in die stad of in dát dorp waar ik dan wat uurtjes liefst doelloos ronddool.
Zo was ik dit jaar al dagjesmens in Den Haag, Venlo, Tilburg, Zaltbommel en op de Drunense Duinen. Volgende week hoop ik, samen met mijn dag- en nachtjeslief een dagje Deventer te doen, want daar ben ik nog nooit eerder in mijn leven geweest.
Wat doet een dagjesmens eigenlijk op zo’n dag? Tja, niet veel bijzonders eigenlijk: beetje rondkijken (‘Dááág mensen’), beetje dagdromen, of even naar binnen in een mooi kerkje of museumpje, wandelen over een winkelpromenade of langs een riviertje, terrasje pakken, hapje eten (dagschoteltje) en dan weer naar huis. ,,Dat was een lekker dagje hè?’’
Sommige dagjesmensen – meestal zijn dat echtparen – dragen ‘matchende’ jasjes, lopen met een stadskaartje en nemen hun E-bike en soms ook hun eigen boterhammetjes mee. Daar is niks mis mee, maar zó’n dagjesmens wil ik liever nog even niet zijn.
Zelf ben ik meer een ‘hé, dát terras staat in de zon, het uitzicht is goed en het bier is lekker, laat die stad verder maar zitten en mij ook’ type dagjesmens.
En dan wordt het avond en heb ik uiteindelijk maar bar weinig van de stad gezien. ,,Nu we hier toch zitten, zullen dan meteen ook maar naar de menukaart vragen? Goh, het wordt hier steeds gezelliger in Meppel by night. Die kroeg aan de overkant ziet er trouwens uitnodigend uit. Zullen we daar straks nog even gaan kijken?’’
Ach… in het diepst van mijn wezen ben ik eigenlijk toch meer een nachtjes-mens.

Advertenties