‘Staken? Nee, dat doe je niet in dit vak’


ambuIn mijn persoonlijke leven speelden ze al een hoofdrol, die mannen en vrouwen ‘op’ de ambulance. Da’s ook niet zo gek, want mijn vader was hier ooit chef van de ambulancedienst en ‘broeder Thies’ (zó werd hij genoemd) stond bekend als een uiterst bekwame en doortastende hulpverlener. Hij is er al jaren niet meer, maar mijn broer volgde in zijn voetsporen en schopte het tot ‘chief nurse’ op de traumahelikopter, waar hij onlangs afscheid nam. Tegenwoordig geeft hij les aan traumateams ‘all over the planet,’maar ik heb nog altijd een stijve nek van het naar boven zwaaien. Niet alleen vanwege familiebanden, ook door mijn werk bij deze krant ken ik veel ambulancemedewerkers en dus durf ik met enige kennis van zaken de stelling te poneren dat ambulancemensen bijzondere mensen zijn voor wie ik véél respect en bewondering heb. Ga er maar aan staan: op vaak onherbergzame tijdstippen word je met onverwachte situaties geconfronteerd, waar je snel moet analyseren en accuraat moet optreden en waar je soms het verschil maakt tussen leven en dood… een prachtig, maar loodzwaar beroep, zowel in geestelijk als lichamelijk opzicht. Helaas gaat het momenteel  uiterst beroerd in deze sector en de onvrede onder ambulancemedewerkers is, als gevolg van mislukte Cao-onderhandelingen, groter dan ooit tevoren. Ik ga u niet vermoeien met de cijfermatige uitkomst daarvan, maar het komt er op neer dat ambulancemedewerkers, wiens salaris tóch al geen vetpot was, er niet of nauwelijks op vooruit gaan. ,,We voelen ons ondergewaardeerd,’’ vertelde mij gisteren een ambulancemedewerker die graag anoniem wil blijven. ,,Wist je dat wij minder verdienen dan een verpleegkundige op de spoedeisende hulp in een ziekenhuis… da’s raar toch? Je specialiseert je in een vakgebied, draagt méér verantwoordelijkheid en krijgt vervolgens minder betaald. Eigenlijk zouden we moeten staken, maar zoiets doe je niet in dit vak, want we willen niemand in gevaar brengen. Uit protest draaien we momenteel geen extra diensten, waardoor hier eigenlijk minder ambulances rondrijden dan idealiter nodig zou zijn. Feitelijk draaien we nu soms een soort ‘zondagsbezettingen.’ Wij maken ons ernstig zorgen over de toekomst. Wil je dáár alsjeblieft een column aan wijden?’’

Advertenties

One comment

  1. Goed deze aandacht voor de ambulancemedewerkers in de voetsporen van je ook door mij zeer gewaardeerde vader ! Hartelijke groet vanaf Corsica!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s