Met Doorpakkers deel ik graag ‘mijn’ planeet


doop-kunstwerkHet leven kan soms vreemde wendingen nemen, want zomaar ineens sta ik, als ‘het gezicht’ van de Dordtse Doorpakkers op heel veel bushokjes in de stad. Dat is leuk om mee te maken, al ben ik de eerste om toe te geven dat Blafmans, die op de foto naast me staat, een stuk fotogenieker is dan het baasje en ook ben ik me bewust van het feit dat ik het genoegen om op een abri ‘achter het raam’ te zitten vooral te danken heb aan de lokale bekendheid die gepaard gaat met een dagelijkse column in dit dagblad. Ik vind het een eer dat ik eventjes het ‘boegbeeld’ mag zijn van de campagne ‘Een schone stad, je hebt het zelf in de hand,’ al realiseer ik me donders goed dat ik, als het om het opruimen van zwerfvuil gaat, bij lange na niet in de schaduw mag staan van een alsmaar uitdijende groep ‘echte’ Dordtse Doorpakkers. Afgelopen woensdagmiddag mocht ik, samen met wethouder Reynvaan, een kunstwerk aan de Provincialeweg onthullen dat door Doorpakker Tony Bruys (de man die deze weg zo’n beetje eigenhandig zwerfvuilvrij maakte) uit afvalhout is vervaardigd en bij die gelegenheid heb ik veel Doorpakkers mogen ontmoeten. Dat zijn bijzondere mensen met wie ik graag ‘mijn’ planeet deel. Doorpakkers zijn onbaatzuchtig en gezegend met het inzicht om over hun eigen generatie heen te denken. En nee, ze staan zelden in de krant, ze schuiven ’s avonds ook niet aan bij Jeroen, Eva, Matthijs of Umberto en ze ‘pronken’ al helemaal niet op een bushokje.
Hoe dan ook, ik vind het prachtig dat ik het één keer in mijn leven mocht meemaken en al sta ik dan niet op die manshoge posters als de heerser op het middenveld van Feyenoord, als de vrouwenmagneet van een rockband, of met een kopje George Cloony-koffie, ik sta daar wél vol overtuiging en ‘gewapend’ met een zwerfvuilgrijper om dát stukje Wantijdijk schoon te houden waar ik zo graag met Blafmans vertoef.
Ik zeg, volgend jaar al die ‘echte’ Dordtse Doorpakkers op bushokjes in de buurten waar ze wonen en actief zijn. Lijkt me fantastisch.

Filmpje: Tony Bruys, foto Wim van de Pol

Advertenties