Ondertussen op het strand van Ameland…


amelandJaren tachtig, vakantiebaantje in een magazijn. Ik sorteer de tijdschriften die zojuist door de koerier aan de achterzijde van het warenhuis zijn afgeleverd. Dergelijk belangrijk werk moet natuurlijk wél zorgvuldig gebeuren, dus ik besluit om ze eerst maar eens te gaan lezen. Camping-stoel uitgepakt (die breng ik later wel naar boven), bakkie d’r bij, sjekkie d’r bij (dat mócht toen nog) en ‘aan de slag’ dan maar… mooiste vakantiebaantje ooit.
Dán stapt de magazijnchef binnen. Hij slaat het tafereeltje gaande en zucht demonstratief: ,,Hé studentje… moet jij niet werken?’’ Ik zeg: ,,Het is niet druk vandaag, sterker nog, er is geen moer te doen.’’
Hij zucht nog een keer en antwoordt ,,Doe dan tenminste ALSÓF je werkt.”
Ik zeg: ,,Jij wordt beter betaald…. waarom doe JIJ niet alsof ik werk?” De chef, eigenlijk een gesjeesde wiskundestudent die, naar eigen zeggen ‘in afwachting van een nieuwe studiekeuze’ bij het warenhuis is blijven hangen, zucht ten derde male en schenkt koffie in. ,,Jij nog een bakkie?’’ moppert hij. Dan pakt ook hij een campingstoel uit een kartonnen doos. ,,Hebbie de Panorama al uit?’’
Zomaar opeens zie ik hem zitten op een strandterras in Ameland. Hij kijkt niet eens verbaasd. Gek eigenlijk, hoe je na ruim dertig jaar, een gesprek zomaar weer op kunt pakken. ,,Doe jij nog steeds alsof je werkt?’’ luidt zijn openingszin. ,,Zit jij nog altijd tussen twee studies in?’’ antwoord ik. Hij blijkt tóch wiskundeleraar te zijn geworden en dat werk deed hem uiteindelijk belanden in de Achterhoek. ,,Mooie school hoor, ooit een mavo, toen heette het even anders en nu noemen we ons weer mavo. Ik heb het er zelfs tot conrector geschopt. Eerlijk gezegd was het, achteraf gezien, voor mij de beste keuze om mijn wiskundestudie weer op te pakken. En jij? Jij wilde toch bij de krant werken? Is daar nog iets van terecht gekomen?’’
,,Mwoah,’’ zeg ik. ,,Ik schrijf wel eens een stukkie.’’ ,,Waarover dan?’’
,,Ach, het kan over van alles en nog wat gaan… over ontmoetingen op terrasjes en dat soort dingetjes.’’
,,Toch niet hierover?’’
,,Ik kan het me niet voorstellen,’’ zeg ik.

Advertenties