De woorden die het (nét) niet haalden…


animated-gorilla-image-0003Een jury, bestaande uit Dordtse journalisten, riep eerder deze week ‘pantoffelritje’ uit tot Dordts woord van het jaar 2015. Als jury-voorzitter kan ik u melden dat er volledige unanimiteit was over deze winnaar. Pantoffelritje, ofwel de aanduiding van korte taxiritjes die ouderen in Sterrenburg en Dubbeldam kunnen maken met elektrische ‘golfkarretjes’ richting ziekenhuis, apotheek of buurtwinkels, is een waardige opvolger van schapetrots (2014), swaffeltherapeut (2013), parapludag (2012) en weesfiets (2011). Een aantal woorden die het niet gehaald hebben, wil ik nog even in de schijnwerpers zetten, al is het alleen maar omdat u, als lezer van deze column, het afgelopen jaar fanatiek meedacht en mij herhaaldelijk uw suggesties toezond. Zo vond ik persoonlijk  het woord ‘verurking,’ wel aardig. De term ontsproot, in maart van dit jaar, uit het brein (en uit de mond) van het Sliedrechtse PvdA-gemeenteraadslid Anton van Rees, naar aanleiding van een gemeenteraadsvergadering over zondagsrust in het baggerdorp. Dat leidde, ja óók in Urk, waar dit stukje taalvernieuwing kennelijk was doorgedrongen, tot grote verontwaardiging. Een prachtvondst, maar geen relatie met Dordt, waar ‘we’ de laatste jaren toch echt eerder aan het ‘ont-urken’ zijn. Moet het regionale ‘journaille’ volgend jaar misschien een Drechtstedenwoord van het jaar gaan invoeren? Andere sterke kandidaten waren intercitylobby en playertaks. Dat eerste woord werd echter al sinds 2008 veelvuldig in Hoogeveen en omstreken gebruikt, waar destijds heftig gelobbyd werd voor een intercitystation. Playertaks, een soort boete waarmee het Dordtse CDA-raadslid Christiaan Merkuur, jonge vaders, die hun verantwoordelijkheid ontlopen, in de portemonnee wil raken, was een sterke kandidaat, maar de jury vond het woord ‘te Engels.’ Dan was er nog het begrip Bokitomarketing (je stad al te borstklopperig promoten) van de Dordtse marketeer Gerben Baaij. Mooi, maar niet zelf verzonnen door Gerben, want een gevleugeld en dus veel gehanteerd begrip in marketingland.

Grafbank (ideetje van het CDA-gemeenteraadslid Cees Roovers om gesponsorde bankjes in de stad te plaatsen ter nagedachtenis aan overledenen) kon ook al niet winnen. Hagenezen duiden namelijk al sinds jaar en dag hun spaarbank als zodanig aan en Rotterdammers bezigen de term als ze, ja zelfs in hun eigen huiskamer, niet lekker zitten.

Advertenties