Een gelukkig nieuw… nu


leef-nu-18064358Een nieuw columnjaar met ongeveer 300 episteltjes in, pak hem beet, 350 woorden ligt voor me open. ,,Zie je daar nou nooit tegenop?’’ vroeg iemand me onlangs en over het antwoord hoefde ik geen halve tel na te denken. Nee, daar zie ik niet tegenop, want qua columns bekijk ik het van dag tot dag. Bij de ochtendkoffie weet ik meestal nog niet waar ik het later op de dag over ga hebben en ik heb geleerd om me daar niet druk over te maken. Zo kwam de column die u op dit moment leest pas tot stand na mijn ontmoeting met Henk. Die ontmoeting, gistermorgen op de Wantijdijk, maakte veel indruk op me, omdat Henk mij een gelukkig 2016 toewenste in een jaar dat hij, naar eigen zeggen, zelf nooit zou beleven. ,,Ik ben ongeneeslijk ziek en de behandeling die ik nog mag ondergaan, kan mijn leven met hooguit een maandje of drie verlengen. Ik twijfel nog of ik daar wel aan ga beginnen, want zo’n kuur is heftig en de kwaliteit van die reservetijd zal er niet bepaald beter op worden,’’ zo liet hij me, precies een jaar geleden op datzelfde stukje Wantijdijk, in niet mis te verstane taal weten. ,,Mocht ik je dus na vandaag niet meer zien, laat deze ontmoeting dan gelijk ons afscheid zijn. Het was fijn om je gekend te hebben,’’ luidden destijds zijn liefdevolle, maar onverbiddelijke slotwoorden. Ik stamelde iets soortgelijks en wandelde, met Blafmans in mijn kielzog, bedremmeld terug naar mijn auto.
Maar het liep allemaal anders: Henk’s toekomst lijkt nu zelfs hoopvol. ,,Na overleg met mijn vrouw en dochter ben ik die laatste behandeling tóch aangegaan en die is wonderwel goed aangeslagen. Nee, geen garanties… ik leef van dag tot dag… hou me niet meer bezig met verleden of toekomst, maar geniet méér dan ooit van het heden. Het klinkt misschien raar, maar juist dát heeft mijn leven zódanig verrijkt dat ik het wel van de daken zou willen schreeuwen.’’
Mede namens Henk wens ik u een gelukkig Nieuwjaar, maar vooral een héél fijn nieuw NU toe. Morgen zien we wel weer verder.

Advertenties