Een oranje verrassing voor 50 cent extra


Waarom iedereen hem Hazo noemt weet ik niet. Ik vraag het aan zijn maatje Jerell en die vertelt me dat het een afkorting voor halve zool is. Hazo zelf lacht hartelijk mee om die grap en vertelt me vervolgens op geheimzinnige toon dat Hazo een afkorting van zijn werkelijke, maar strikt geheime voor- en achternaam is. ,,Aha, dus je heet Hans Zondervan of zoiets?’’ zeg ik, terwijl ik hem voorzie van twee muntjes van tien cent die ik, na een demonstratieve zoektocht, diep van onderen uit mijn jaszak gevist heb. Hazo, die alweer bekomen is van de schrik dat 20 eurocent beduidend minder is dan de door hem gevraagde héle euro, lacht anderhalve tand bloot, en zegt: ,,Leuk gevonden gozer, maar wél fout.’’
Ik wil alweer doorlopen, richting supermarkt, maar zó makkelijk kom je van Hazo nooit af. ,,Ik zie aan je tas dat je boodschappen gaat doen. Dan ga je vast en zeker pinnen bij de kassa. Kejje best wel een paar biertjes voor ons meenemen toch?’’
Ik ben het niet van plan en lieg dat ik helemáál geen boodschappen ga doen. Als ik een kwartier later (zonder bier) de supermarkt verlaat, zie ik Hazo zitten in een politiebusje. Zijn vriendje Jerell kom ik later die dag, bij het uitlaten van Blafmans, tegen achter de Blekersdijk. ,,Waarom is Hazo opgepakt?’’ vraag ik hem. De kleine Antilliaan aarzelt even voordat het hoge woord er uit komt. ,,Hij had schmink gejat op een oranjekraampje en toen had hij… uhh… iets… rood, wit en blauw geschilderd. Tja, en dát mocht niet. Nou ja, het mág wel, maar je mag het niet op straat laten zien voor een euro.’’
Pas tien tellen later dringt tot me door wat Hazo gedaan had. ,,Voor 50 cent extra kreeg je ook nog een verrassing te zien,’’ voegt Jerell schaterlachend aan zijn bekentenis toe. Ik kijk hem vragend aan, maar krijg geen antwoord. Als hij bij het weglopen ‘Oranje boven’ begint te zingen weet ik genoeg. Dat beeld krijg ik helaas niet meer uit mijn hoofd en u, zo vrees ik, nu ook niet meer.

Advertenties