Hyacinth


watercolor-portrait-of-an-old-lady-greta-corensDe façade was wat vlekkerig geworden. Letterlijk zelfs, zo zag ik een paar maanden geleden aan haar mantelpakje dat toch op z’n minst half zo oud was als zijzelf. Ze zat er niet mee, niet méér althans, want haar schroom was nagenoeg verschraald. De vrouw die me, nog geen maand geleden bij de kassa van de Aldi zo uitbundig begroette, zou dat in vroeger jaren nooit gedaan hebben. Integendeel zelfs; ze zou zijn weggedoken achter een pallet met doperwten of, in het meest gunstige geval, verklaard hebben dat ze naar de Merwedestraat was ‘afgedaald vanwege de Chardonay ‘die hier van een onweerstaanbaar hoog niveau is.’
Na haar scheiding in 2010 heeft ze de schijn nog even opgehouden, maar sinds ze haar ‘grachtenpand’ noodgedwongen moest verruilen voor een flatje op de Staart was ze, zij het stapje voor stapje, opgehouden met haar al te doorzichtig geworden toneelspel. Hoewel… helemáál eerlijk was ze bij spontane ontmoetingen nog steeds niet, aangezien ze het aanvankelijk nog een tijdje deed voorkomen alsof haar ‘downfall’ een bewuste keuze was. ,,Die Mercedes ging op den duur wel érg aanzetten op de heupen, dus die heb ik maar weggedaan,’ vertelde ze me, toen ik haar op de Oranjelaan een keer op zoiets ordinairs als fietsen betrapte. Thuis noemden we haar Hyacinth.
En ook al gaf ze het begrip ‘statushouder’ een volledig nieuwe betekenis, toch mócht ik haar wél, al was het alleen maar omdat ze ‘ongeacteerd’ lief was. Altijd informeerde ze naar mijn kinderen, naar mijn vrouw of naar mijn werk en als ik, naar haar smaak, een tikkie te vermoeid of verwilderd oogde maakte ze zich oprecht zorgen over mijn gezondheid. Ons aller-laatste gesprek hadden we ergens eind september op het parkeerterrein bij de Aldi en gelukkig, zo realiseer ik me nu, was dat een goudeerlijk gesprek, vrij van schroom en franje. Ze was ziek en vertelde met niet lang meer te hebben.
Haar begrafenis was eenvoudig gisteren. Geen opsmuk, geen schone schijn. Tien bezoekers hooguit… louter vrienden uit haar laatste levensfase. Échte vrienden, met écht verdriet.

Afbeelding: Watercolor portrait of an old lady by Greta Corens
http://fineartamerica.com/featured/watercolor-portrait-of-an-old-lady-greta-corens.html

 

Advertenties