Café Dirk


dirkHet stoepje voor de deur van Dirk is de nieuwe hangplek van Dordtse drinkebroers geworden en veel bewoners van de, overwegend door senioren bewoonde flatjes aan de Cornelis de Wittstraat, hebben het daar best moeilijk mee. ,,Toen ik hoorde dat hier een supermarkt zou komen had ik me daar eerst nog op verheugd,’’ vertelt omwonende en ras-Dordtenaar Willem me. ,,Ik dacht nog, lekker dichtbij en ook wel gezellig, maar dáár denk ik inmiddels wel anders over. De straat is een soort openluchtcafé geworden. Die gasten staan er nu uren achtereen te roken, te schreeuwen en stiekem ook te zuipen. Ik zie het allemaal vanaf mijn galerij gebeuren. Die inham aan de linkerkant is gebombardeerd tot openbare zeikplek en ze nemen niet eens meer de moeite om tijdens het pissen uit ‘t zicht te gaan staan. Het lawaai neemt, in de loop van de dag en avond, als de alcohol zijn uitwerking krijgt, in volume toe en als de supermarkt om negen uur dicht gaat dan is het nóg niet gedaan met het geschreeuw, want dan verkassen ze naar het parkeerterrein om daar, onder de achtergevel van het voormalige gebouw van het Zuiveringsschap, nog even door te pimpelen. De lege flessen mikken ze in het struikgewas… als je me niet gelooft kijk dan maar eens onder de plantjes en je zult zien dat het er bezaaid ligt met glaswerk.’’ Ik doe wat Willem vraagt en constateer dat hij niet overdreven heeft. De oude man maakt aanstalten om weer naar binnen te gaan. ,,Als je er nou een column over schrijft, spiegel me dan niet af als een zuurpruim, want dat ben ik écht niet hoor. Ik was vroeger schipper en ik kan best wel wat hebben. Zelf ga ik nog altijd voor niemand opzij, maar veel mensen die hier wonen, vooral oudere dames, durven nauwelijks nog buiten te komen. Alleen al vanwege mijn meest kwetsbare medebewoners wil ik dit graag even gezegd hebben… misschien dat ze dan bij Dirk en bij de gemeente eindelijk eens een keertje wakker worden en serieus naar de buurt gaan luisteren.’’

Advertenties