Code Oranje


nederland-oranjeCode Oranje heet de campagne van een groep burgemeesters, wethouders en raadsleden, die op het standpunt staat dat de gemeenteraad in zijn huidige vorm ‘volledig op de schop’ moet. De kleurcode straalt dreiging uit… maar welke dan? Moet ik nu écht geloven dat wij burgers ons vertrouwen in de democratie inmiddels zodanig zijn kwijtgeraakt dat we straks, gewapend met pek, veren en hooivorken, het stadhuis gaan bestormen? Ik vind het allemaal wel erg ‘alarmbellerig,’ al ben ik het deels met de initiatiefnemers van de campagne wel eens: de huidige gemeentepolitiek kan best wel een APK’tje gebruiken. Want dát is wat deze initiatiefgroep, onder leiding van Bert Blase, voormalig burgemeester van Alblasserdam en tegenwoordig chef Vlaardingen, beoogt, namelijk gemeentepolitiek dichter bij de burgers brengen. In de huidige vorm, zo stellen Blase & co, werkt het niet meer. ‘We mogen nu eens per vier jaar stemmen, maar dáár houdt het dan wel zo’n beetje op. Dat is achterhaald en werkt onvrede in de hand.’ Maar is dat nou wel zo? Beperkt ‘onze’ deelname aan de lokale democratie zich louter tot het invullen van een stembiljetje? Die indruk heb ik, zeker in mijns stad, helemaal niet.
Wacht even, die Blase… die is toch van de PvdA? Leuke vent hoor, goeie burgemeester ook, maar nou toevallig wél lid van een partij die, dankzij een al te regentesk verleden, momenteel ernstig naar electorale adem snakt. In de afgelopen zes-en-een-half jaar (precies de periode waarin die partij op de reservebank zit) zie ik juist vooral vooruitgang op het gebied van burgerparticipatie en medezeggenschap. We worden zelfs bijna doodgeknuffeld met, door de lokale overheid bedachte en gefaciliteerde ‘inspraak- en meedenk-momentjes.’ Op dat soort bijeenkomsten zie ik trouwens vaak dezelfde, betrokken mensen, naar wie over het algemeen ook daadwerkelijk geluisterd wordt. De notoire, ‘op-lange-afstand-mopperaars’ kom ik daar nooit tegen en áls ze dan wél een keer opdraven moet er meestal wel ‘ergens een piemel in.’
Maar goed, da’s weer een ander verhaal. Hoe dan ook… lokale democratie dichter bij de burger brengen lijkt me nooit een verkeerd streven. Hoe? Ik benieuwd naar úw ideeën hierover.

Advertenties