Pensionado


pensionado-thailand-250x250,,Heb je nou nooit eens zo’n dag waarop je denkt, waar moet ik het nou weer over hebben?’’ Die vraag word me gesteld door mijn oud collega Ger, die alweer tien jaar een happy pensionado is. Zo nu en dan komt hij de post openmaken in zijn Dubbeldamse appartement om vervolgens weer snel per camper af te reizen naar een zo zuidelijk mogelijk gelegen plek in Europa. ,,Straks vertrekken mijn vrouw en ik voor een trip langs de Franse kust en dan, via Portugal richting het Spaanse Cadiz, waar het overdag nog altijd een graadje of 20 is. Voor de Kerstmarkt komen we even terug, want onze kleinkinderen vinden het gezellig om daar samen met ons naartoe te gaan.’’
Ger, voor de verandering een paar dagen in Dordt (,,De Rutte was op, er was een dochter jarig en we hadden tandartscontrole’’) is van de generatie die nog zo’n beetje rond het 58ste levensjaar de VUT in ging. ,,Niet dat ik dat destijds zo graag wilde hoor, maar de krant waar ik werkte, moest reorganiseren en ik drukte nogal op de begroting. Het voorstel dat ze mij deden kón ik gewoon niet naast me neerleggen, te meer omdat ik het aanbod kreeg om op freelance-basis voor ze te blijven schrijven. Dat heb ik nauwelijks gedaan, want al snel ontdekten we het camper-bestaan. De afgelopen jaren zijn we alleen tijdens de zomermaanden voor langere tijd in Dordt en eerlijk gezegd mis ik het hier nauwelijks. Ik heb ook niet het gevoel dát ik überhaupt iets mis, want ik volg mijn cluppie Feyenoord via mijn schotel, ik heb een digitaal abonnement op de krant en begin elke ochtend met je column, ik luister naar radio Rijnmond op mijn internet-radiootje en elke avond skypen we met de kleinkinderen. Eigenlijk leef ik alle dagen mét Dordt zonder er daadwerkelijk te wonen. Maar terugkomend op mijn beginvraag: zit je nou nooit eens zonder onderwerp? O, wacht even… ik snap het al. Ik kom mezelf morgenochtend vast tegen in je column. Vermoedelijk zitten we dan ergens in de buurt van Le Havre… weet je wat? Je doet maar.’’

Advertenties