Vals


trolleyZe is gewoon dik, ik bedoel… pantserkruiser Potemkin ‘meets’ Jurassic Park-dik en dát dan in breedbeeld op een bioscoopdoek. Zojuist drong ze, op lompe wijze en zeker niet per ongeluk, voor in de supermarkt, waar het tóch al zo druk is. Om het gangpadvrij te houden had ik een metertje ruimte gelaten tussen mijn karretje en dat van de klant voor mij en daar maakte zij handig gebruik van.
Maar ik had geen haast en was ook niet van plan om me hieraan te ergeren, totdat de caissière, een jong meisje, het zomaar ineens zwaar te verduren kreeg. Een blikje knakworsten reageert niet op de scanner en dus moet er gewacht worden op de een of andere code. Dat duurt de vrouw te lang en ze begint op intimiderende toon tegen het meisje te foeteren. Die blijft zich naar mijn smaak tè begripvol opstellen, want terwijl ik nu tóch een beetje over walvissen en harpoenen begin te fantaseren laat zij de tirade geduldig over zich heen komen. Als uiteindelijk alle boodschappen ‘gepiept’ hebben zegt ze: ,,Sorry voor het wachten hoor. Gelukkig heeft u iets moois in het vooruitzicht.’’
Dan wordt het ijzig stil. Ik doe nog een schietgebedje en prevel binnenskamers: ,,Please, laat het waar zijn. Dat zou alles verklaren.’’
Had die dikke draak nou gedacht: ,,Wacht even… ik heb een chagrijnige plofkop en een pens die anderhalve meter uitsteekt en in combinatie met mijn gedrag zou dat inderdaad tot de conclusie kunnen leiden dat ik zwanger ben’’… tja, dan was er niks aan de hand geweest. In plaats daarvan kijkt ze de nu blozende caissière dreigend aan en zegt: ,,Wat insinueert u daarmee?’’
Het meisje begint te huilen en een oude man achter mij schiet haar op z’n Dordts te hulp. ,,Mens zeur toch niet tegen dat kind… ze bedoelde het goed, want ze dacht dajje zwanger was en eerlijk gezegd dacht ik dat ook, maar kennelijk ben je gewoon vet en nog vals ook.’’
Dan barst de hele rij uit in een bevrijdende lach. Nooit eerder heb ik iemand zó snel een supermarkt zien verlaten.

Advertenties