Zetelroof?


StoelendansOpstappen of uit de fractie geknikkerd worden, maar wél in de gemeenteraad blijven zitten…
Is er dan sprake van zetelroof? Het is een immer terugkerende vraag, waarop het formele antwoord overigens ‘nee’ luidt. Daar kom ik zo op terug, maar eerst even een stukje recente lokale historie: Beter voor Dordt maakte het in 2011 al mee, toen Nancy Elias en Diana Kensenhuis uit de club stapten en hun zeteltjes meenamen. Dat had overigens wel iets potsierlijk, want de beide dames, zo werd al snel duidelijk, hadden weinig kaas gegeten van gemeentepolitiek en maakten zich in de jaren dat ze de fractie WEK vormden, vooral belachelijk door volcontinu hun eigen onkunde te etaleren.
Ook nu (één raadsperiode verder) heeft Beter voor Dordt te kampen met inmiddels alweer vier ‘dissidenten.’ Raadslid Donnie Greve neemt afstand van de partij en maakt haar termijn af als eenmansfractie (sorry… eenvrouwsfractie klinkt gewoon niet) en Martijn Groeneweg en Eline van der Vorm zijn door BVD uit de fractie gezet en laten aanstaande maandag weten wat ze met ‘hun’ stoeltjes gaan doen. Overigens ging voormalig wethouder Harry Wagemakers (óók BVD) het drietal ruim een jaar geleden al voor. Hij bleef zitten onder de naam ‘Gemeentebelangen’ maar eerlijk gezegd moest ik dat wél even opzoeken, want Wagemakers heeft in de raadszaal nog nét niet de kleur van het behang aangenomen. Hoe dan ook, blijven zitten mág dus gewoon, want de stoeltjes van opgestapte of ‘weggezonden’ volksvertegenwoordigers (landelijk, provinciaal of gemeentelijk) zijn immers geen eigendom van de partij waar de ‘vertrekkers’ deel van uitmaakten. Elke gekozene, zo is in de wet vastgelegd, beschikt over een zogeheten ‘individueel mandaat van de kiezer’ en hoeft een verworven zetel dus niet terug te geven aan de partij voor wie hij of zij, bij de meest recente verkiezing, op de lijst stond. De reden van opstappen of ‘wegzenden’ en het aantal individuele stemmen dat op een volksvertegenwoordiger (lees in dit geval: raadslid) is uitgebracht doet er hierbij niet toe. Maar goed, dá’s het formele verhaal… moreel gezien ligt het, in mijn ogen althans, toch nét even anders. Daarover morgen meer.

Advertenties