Dag Piet


pietdemeerOp het moment dat u deze column leest heeft de uitvaartdienst van mijn onlangs overleden collega Piet de Meer al plaats gevonden. Ik mocht daar gisteren, als eerbetoon aan Piet, een toespraakje houden en een paar woordjes daaruit wil ik vanaf deze plek graag met u delen.
Beste Piet, jij zette in je loopbaan voor onder andere Woensdag en de Stem van Dordt al honderden ‘Dordtenaren van de Week’ in de schijnwerpers, maar zelf stond je niet graag in het middelpunt van de belangstelling. Nee, eigenlijk vond je het maar niks… journalisten die andere journalisten ‘op een podium’ hijsen. Toch ben ik blij dat ik in eerdere columns nog mooie woorden over je heb kunnen schrijven die je zelf hebt kunnen lezen. Ook ben ik blij dat ik eind vorig jaar hoogstpersoonlijk bekend mocht maken dat je door de lezers van dit dagblad verkozen was voor de titel ‘Dordtenaar van het jaar 2016.’ Dat was een mooie oeuvre-prijs voor een journalist die zóveel voor Dordt en Drechtsteden betekend heeft. Je was overigens reuze-trots op die uitverkiezing.
Tijdens persbijeenkomsten zochten mijn ogen altijd even de ruimte af naar die man in dat rode jasje… naar die man die me dan even schielijk groette en van wie ik zeker wist dat hij na afloop even bij me kwam buurten. Dán was je even geen journalist, maar gewoon een zielsverwant die even kwam informeren naar mijn privésituatie : ‘Hoe is het thuis? Hoe is het met je gezondheid? Gaat het goed met de kinderen?’
Beste Piet, jouw gevecht tegen die rotziekte was een lang en loodzwaar gevecht, waarvan we beiden aanvankelijk oprecht geloofden dat je daar als winnaar uit zou komen. Ik had in ieder geval tot kort geleden nog veel vertrouwen in een positieve uitkomst, want jij was nu eenmaal niet het type mens dat zich makkelijk het zwijgen liet opleggen; je was een knokker, een overlever.
Maar helaas, het mocht niet zo zijn. Sommige gevechten kún je gewoonweg niet winnen.
Ik ga dat rode jasje… of beter gezegd die gedreven Dordtse journalist die dat jasje droeg… ernstig missen.

Advertenties

One comment

  1. Goed gesproken Kees .Piet was gewoon een schrijvende Dordtenaar onder de Dordtenaren dus één van ons. Via De Dordtenaar van de Week en het smoelenboek tilde hij stadgenoten even uit boven het maaiveld en haalde ze uit de dagelijkse anonimiteit en gaf je het gevoel dat je er toe deed en (even) belangrijk was voor de stad. Hij was zoals het zo mooi wordt gezegd een journalistiek mensen mens. Hartelijk dank Piet hiervoor en voor je vriendschap. Rust zacht !.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s