Teleurstelling


disappontmentNee, ik was er niet bij, want ik volg gemeenteraadsvergaderingen tegenwoordig, meestal via de livestream op mijn computer. Ik tik mijn columns nu eenmaal graag op mijn rechter-beeldscherm terwijl ik op mijn monitor links de gebeurtenissen volg. Dwars door het computerscherm heen voelde ik één emotie gistermiddag sterk doorkomen toen ik, zittend achter mijn bureau, de afscheidsvergadering van de Dordtse raad ‘bijwoonde.’ Die emotie heet teleurstelling. Zelden eerder heb ik zóveel beteuterde lokale politici bij elkaar gezien. Zo moet de Dordtse gemeenteraad (of hoe het equivalent daarvan destijds ook heette) er bij hebben gezeten tijdens de eerste bijeenkomst na de grote stadsbrand in 1457. Teleurstelling droop van het gezicht van Paul Tiebosch (D66) die, samen met enkele fractiegenoten, moet plaatsmaken voor ‘laaggeplaatste’ partijgenoten, die vorige week woensdag héél veel voorkeurstemmen ‘om de oortjes’ kregen. Verdriet moet er ook geweest zijn bij Tiebosch’ partijgenoot Nelleke de Smoker, al was dat van haar gezicht alleen gistermiddag bij haar afscheid af te lezen. Zij wás immers al in een eerder stadium geconfronteerd met de emotie teleurstelling omdat ze door haar partij weken geleden al op een zijspoor gezet was. Nelleke, in mijn ogen een van de beste Dordtse raadsleden van de afgelopen jaren, wist met een positieve instelling (én vaak een pokerface) haar ongetwijfeld gemengde gevoelens nog aardig te verbloemen. Ik kan me goed voorstellen dat ze zich ‘verraden’ en verlaten gevoeld moet hebben. Teleurstelling zag ik ook op het gezicht van  Jacqueline van de Bergh, die de stille hoop had dat ze, ondanks haar schier kansloze vijfde plek op de PvdA-lijst, wellicht tóch een (voorkeurs)zeteltje in de raad zou veroveren. De meest teleurgestelde persoon in de raadszaal was ongetwijfeld Leny Kuhlemeijer. Deze bevlogen mede-oprichter en (volgens velen) ‘moeder van Beter voor Dordt’ verlaat de lokale politieke arena, dat kán gewoon niet anders, met een rotgevoel. Haar laatste vier jaren in de raad zijn ‘getekend’ door interne ruzies en weglopende vertrouwelingen en gingen ook nog eens ten koste van haar langdurige vriendschap met ‘mede-founding father’ Piet Sleeking. Een levenswerk met een onbevredigend einde… hoe bitter kan een afscheid zijn?

Advertenties

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s