Twijfels bij preventief fouilleren


fouilleeractie‘Dag meneer. Zou u zo vriendelijk willen zijn de beentjes en de armpjes te spreiden zodat ik u kan controleren op het bezit van wapens.’ Het is alweer zeven jaar geleden dat ik een column schreef over het fenomeen preventief fouilleren. Aanleiding daarvoor was het besluit om dit machtsmiddel vanaf dat jaar (2013 dus) óók zo nu en dan in de binnenstad mogelijk te maken. In Krispijn en de Colijnstraat mocht dat al twee jaar langer en dat resulteerde daar in een behoorlijke afname van het aantal incidenten met slag-, steek- of vuurwapens en dus had ik hier destijds (tikkie hypocriet, want ‘ver van m’n bed-show’) weinig moeite mee. Mooi verhaal. lekker kort en dus klaar, zou je zeggen, maar dat is geenszins het geval, want stadsbreed gemeten blijkt het aantal wapengerelateerde incidenten het afgelopen decennium namelijk enorm te zijn toegenomen. Dát heeft er nu toe geleid dat preventief fouilleren vanaf dit najaar op veel méér plekken in Dordrecht is toegestaan. In zes zogeheten ‘hotspotgebieden’ (Centrum, Oud-Krispijn, Reeland, Crabbehof, Stadspolders en Sterrenburg) kan het u en mij straks dus zomaar ineens overkomen dat ‘oom of tante’ agent u ‘eventjes om uw medewerking’ vraagt en ik moet u bekennen dat ik me daar nou niet bepaald op verheug. Nu ben ik op zich een braaf burgertje, dus ik zal me op zo’n moment zeker niet fysiek gaan verzetten (lijkt me trouwens ook niet slim), maar het feit dat dit straks ‘gewoon altijd’ mogelijk is voelt wél verdomd onbehagelijk aan. Wil ik die prijs (het opofferen van een stukje persoonlijke vrijheid) eigenlijk wel betalen om me veiliger te voelen in een binnenstad die ik niet eens als onveilig ervaar? Maar, hoor ik u zeggen, bij de toegangspoort van Schiphol of de Kuip zit je daar toch ook niet mee? Dát klopt, maar dán heb ik in ieder geval nog de keuze om niet te gaan. In mijn persoonlijke leefomgeving heb ik die keuze niet.
Ik ben benieuwd naar úw mening hierover.

Eén reactie

  1. M’n Beste 🙂

    In alle vriendelijkheid ga ik het eens proberen. Ik word vooral getriggerd door het zinnetje : “Nu ben ik op zich een braaf burgertje”
    Op zich……dat laat dus ruimte over dat U dat niet helemaal bent. En misschien zijn dat wel de mensen die ze juist moeten hebben. Die “Op zich” brave burgertjes willen lijken maar toch duistere kanten blijken te hebben. En “op zich” vind ik het wel een leuke, want in het begin schrijft U; “blijkt het aantal wapengerelateerde incidenten het afgelopen decennium namelijk enorm te zijn toegenomen.” En vooral “enorm” zegt toch veel. Toen was het dus beduidend minder en was U voor, nou laten we zeggen niet tegen. En nu het “enorm” is toegenomen bent U tegen….nou heeft U bedenkingen. Bedenkingen; dat is ook precies wat die agent waarschijnlijk heeft als hij besluit U (of die persoon) te fouilleren. Meer wapens op straat maakt dat u dus minder streng wil zijn en de boel de boel maar te laten. Misschien gaan we dan ook komen in zo’n land waar de supermarkten met wapens net zo groot zijn als de winkel van één van onze plaatselijke supermarkten. U begrijpt ik zou toch graag nog eens willen dat u nadenkt over dat zinnetje; “Op zich”. “Op zich” is het toch helemaal niet erg eens een keertje door een agent te worden aangesproken en je te laten fouilleren. Geeft vast een heerlijk gevoel als de agent tevreden en lachend zegt: “U mag weer door meneer. Niets gevonden fijne avond.” Jolig loopt U verder en gaat het thuis aan de eettafel, of in de kroeg door vertellen. Het was eigenlijk helemaal niet erg vooral niet als U de andere dag leest dat er die avond 8 wapens zijn aangetroffen. 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s