Bernárd is back… in ‘Double Dámn’


fish and chipsIk ken Bernard al sinds de brugklas en zag hem, ook na onze schooljaren, zo om de paar maanden meestal bij toeval in de stad. Ondanks het feit dat we veel met elkaar gemeen hadden (zelfde muzieksmaak, beiden rookten we Javaanse Jongens ‘driekwart’) werden we nooit écht vrienden. Waarom weet ik niet… misschien omdat we allebei al een ‘eigen’ vriendenkring hadden of misschien wel omdat we gewoon tevreden waren met het feit dat we goeie kennissen waren. Wél zette hij voor mij of ik voor hem nog wel eens een LP van Led Zeppelin of Steppenwolf op een cassettebandje, trakteerden we elkaar op bier in Dolhuis of Avontuur en kletsten we veelvuldig over onze gezamenlijke belangstelling voor Lou Grant, want we wilden allebei héél graag de dagbladjournalistiek in. Journalist is Bernard nooit geworden want hij werd uitgeloot voor de opleiding en ging op reis… met de rugzak door India en later door Australië, waar hij ‘bleef hangen’ aan een Britse ‘backpackster,’ hetgeen resulteerde in een huwelijk en een nieuw bestaan in Noord-Engeland, waar de klemtoon een kwart eeuw lang op het tweede deel van zijn voornaam lag: Bérnard werd Bernàrd… makelaar te Stoke-on-Trent. Nou ja, tot voor kort dan.
Want nu heet hij gewoon weer Bernard en is hij, naar eigen zeggen, ‘back in Double Dámn,’ want het huwelijk liep spaak en het ‘eigen’ eiland bleef lonken. ,,Ben je hier dan óók weer makelaar?’’ vroeg ik, toen we elkaar tegen kwamen bij de viskraam op de Vriesebrug. ,,Hell no, man. Ik ben nu part-time leraar Engels op een school in Rotterdam en ik geef in het weekend, in opdracht van een Brits voetbaltijdschrift, alle feiten, cijfers en wetenswaardigheden door van de Nederlandse voetbalcompetitie. Uiteindelijk ben ik dus toch een beetje journalist geworden.’’
Dat Bernard nog wat aan Nederland moet wennen blijkt uit het feit dat hij ‘chips’ bij zijn vis bestelt. Dat levert de viskraam niet en ik verwijs hem naar Bram op het Bagijnhof. ,,Hebben ze daar ook vis dan?’’ vroeg hij. ,,Nee,’’ zei ik… en ook geen azijn bij de patat.’’
,,Funny landje… Nederland,’’ zegt Bernard. ,,Twee keer lopen voor één maaltijd.’’

Advertenties