Amstelwijck uit


voetbalgeweldAl vaker schreef ik over voetbalclub Amstelwijck en altijd was dat naar aanleiding van niet al te frisse gebeurtenissen op of rond de velden. Het meest recente akkefietje begin juni (een massale vechtpartij tijdens een wedstrijd tegen Heukelem) zou weleens het einde van de club kunnen inluiden. Het overgrote deel van het moegestreden bestuur heeft er namelijk, zeer begrijpelijk, helemaal geen zin meer in en ook veel voetballers en vrijwilligers hebben de club inmiddels de rug toegekeerd.
De hamvraag is nu: hoe erg is het als deze club straks niet meer bestaat? Het antwoord is simpel: niet erg, want de wereld draait, óók zonder Amstelwijck, gewoon door. En toch doet het mij pijn om SC Amstelwijck op deze wijze ten onder te zien gaan. Mijn sympathie gaat uit naar die bestuurders van wie ik weet dat ze de afgelopen jaren écht hun uiterste best hebben gedaan om de rotte appels uit de clubfruitmand te verwijderen. Helaas waren ze, ondanks hun goede bedoelingen, machteloos en kansloos. Wie die rotte appels zijn? Tja, wie het amateurvoetbal een beetje volgt weet donders goed om welke mensen het hier gaat. Ik weet in ieder geval uit betrouwbare bron dat daar behoorlijk wat spelers tussen zitten die volgend seizoen doodgemoedereerd de kleuren van andere Dordtse clubs zullen verdedigen. Die paar échte liefhebbers en niet-herrieschoppers daargelaten (die hoeven zich dus ook niet aangesproken te voelen) betreft dat óók een paar handjes vol spelers die mede-verantwoordelijk zijn voor de ondergang van Amstelwijck. Na eerst hun eigen nest bevuild te hebben, lopen ze straks weer fris en vrolijk te voetballen bij andere Dordtse clubs, waar ze zich vooralsnog wel even ‘sjakies’ zullen houden, simpelweg omdat ze daar niet in de meerderheid zijn. En dat is eigenlijk het meest onrechtvaardige van het hele Amstelwijck-verhaal: de goedwillende Amstelwijckers moeten straks met lede ogen aanzien hoe jongens die verantwoordelijk zijn voor de ondergang van wat ééns ‘hun’ club was, straks weer frank en vrij op de velden rondhuppelen. En weet je wat nóg onrechtvaardiger is? De rotzakken hoeven nooit meer ‘uit tegen Amtelwijck,’… daar hebben ze zelf voor gezorgd.

Advertenties