City-blues


feeling-blueWonen in het centrum van een gestaag drukker wordende binnenstad heeft leuke, maar ook mindere kanten. Persoonlijk vind ik het bijvoorbeeld prettig dat winkels, restaurants, bioscopen en terrassen zich (ja, soms zelfs letterlijk) om de hoek bevinden. Schijnt het zonnetje en heb ik zin in een praatje, dan ga ik lekker op een terrasje zitten en is er een evenement in de stad, dan kan ik te elfder ure beslissen of ik daar al dan niet bij wil zijn. Even geen zin in Gijp en snorremans op de maandagavond? Dan is het drie keer vallen richting Movies en heb ik trek in een roti, dan is het precies vijftig stappen lopen naar Ruby’s.
Maar nu wil ik bewoners van buitenwijken écht niet jaloers maken hoor, want, om de grote J.C. in de voetbalhemel maar eens verkeerd te citeren (hij zei het geloof ik andersom): ‘elluk voordeel heb ze nadeel.’ Als binnenstadsbewoner word je tegenwoordig geacht om je maar nergens aan te storen. Doe je dat wél dan krijg je meestal meteen een ‘Dan had je maar ergens anders moeten gaan wonen’ om de oortjes geslingerd. En da’s begrijpelijk, want ik heb, alweer zo’n kwart eeuw geleden, inderdaad bewust voor gekozen voor een leven in het (destijds overigens nog niet bepaald bruisende) Dordtse stadshart. De welbekende binnenstads-ergernissen probeer ik meestal dan ook te negeren of weg te lachen en ik heb een hoge tolerantiegrens opgebouwd voor autogetoeter, motorgeronk, jengelende junken, krijsende kroegverlaters en opdringerige straatcolporteurs. Maar soms is het emmertje even vol… vooral als ik nét ben teruggekeerd van Deense Wadden, Luxemburgse wouden, Bretonse kusten of Schotse hooglanden. Dan moet ik altijd een paar daagjes extra mijn best doen om me niet al te zeer te storen aan straatruzies, vuile steegjes, gevelpissers, pleinschreeuwers en politiesirenes. Dan droom ik van een ‘buitenhuisje’ op Dubbeldam, van stille zondagen en van een supermarktje in Heerjansdam waar mensen elkaar nog oprecht vriendelijk bejegenen. Gelukkig duren mijn ‘city-blues’ nooit lang, want uiteindelijk krijgt mijn liefde voor die ouwe binnenstad toch altijd weer de overhand. Zonsondergangen aan het Drierivierenpunt hebben overigens een helende werking.

Advertenties