Huurprijzen


rentVroeger heetten ze ‘Gemeentelijk Woningbedrijf’ of ‘Stichting Volkshuisvesting Zwijndrecht-Dordrecht.’ Tegenwoordig hebben ze flitsende namen als Trivire, Woonkracht10, Woonbron, Woonkompas of Rhiant. In de tijd van Treets en Raiders, toen Cif nog Jif en Evides nog gewoon ‘waterleidingbedrijf’ heette, hadden woningbouwinstellingen – destijds meestal stichtingen, verenigingen of coöperaties (niet te verwarren met corporaties) – vooral een sociale taak, namelijk mensen met een, ‘bescheiden’ inkomen helpen aan een betrouwbare en niet al te dure huurwoning. Simpel gezegd: ze hadden een missie zeg maar en ze ontvingen (en ontvangen nog steeds) bakken vol geld aan overheidssteun om die missie te kunnen waarmaken. Dit soort instellingen hadden dan ook geen winstoogmerk, want ze waren er immers om de belangen van woningzoekenden met een smalle beurs te dienen. Elke verdiende cent ging in het onderhoud van de verhuurde woningen of werd gestoken in nieuwe woonprojecten.
Vandaag de dag hebben woningbouwcorporaties (die met die flitsende namen dus) in de ogen van veel Nederlanders al lang geen waarlijk sociaal karakter meer: integendeel zelfs… ze hebben vooral een imagoprobleem: het aanbod is te mager, de wachttijden zijn te lang en ook de hoge salarissen van de mensen die deze ‘bedrijven’(want dat zijn het inmiddels) leiden zijn veel huurders een doorn in het oog. Daarbij komt dat diverse woningcorporaties de afgelopen jaren herhaaldelijk de grenzen van de wet opzochten om hun bedrijfseconomische positie te verstevigen. Dat ging, soms met malversaties en niet zelden met riskante investeringen in projecten waar ze nauwelijks verstand van hadden, vaker fout dan goed. U herinnert zich vast wel de Amsterdamse Rochedaleaffaire, de Rotterdamse PWS-affaire, de Vestia-affaire en de aankoop van het SS Rotterdam door Woonbron. Waarom ik dit allemaal opschrijf? Omdat ik vind dat in het huidige Dordtse ‘armoede-debat’ té weinig aandacht wordt besteed aan de rol die woningcorporaties spelen. Na mijn eerdere columns over armoede in Dordrecht ontving ik veel wanhoopskreten van lezers in mijn mailbox. Die hadden allemaal zo’n beetje dezelfde strekking, namelijk dat de huurprijzen van zogeheten ‘sociale’ woningen op dit eiland simpelweg véél en véél te hoog geworden zijn. Die boodschap geef ik alleen maar even door.

Advertenties

One comment

  1. Ik ben het helemaal met je eens Kees. In plaats van mensen aan een betaalbare woning te helpen zijn de “sociale” coöperaties overstag gegaan en zich gaan bedienen van min of meer risicovolle verdienmodellen. De gewone man/vrouw schiet er niets mee op en de meeropbrengsten verdwijnen in de zakken van de directies en managers notabene ook nog eens met subsidies van de overheid, lees de burgers. Typisch neo-liberaal beleid. Schandalig allemaal. Terecht dat je deze misstanden onder de aandacht brengt van de komende Armoedeconferentie. Partijen van de gemeenteraad doe er eindelijk iets aan. Niet lullen maar poetsen !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s