Onschuld


vuurwerk3Het was eigenlijk een ‘mission impossible’ van de Dordtse politie, woensdagavond laat in Stadspolders en Sterrenburg. Want ga er maar aan staan: heterdaadjes scoren na klachten over vuurwerkoverlast… da’s gewoonweg niet te doen. Dat wisten oom (en tante) agent zelf natuurlijk ook wel, maar je moet toch iets nietwaar?
In beide buitenwijken is het alweer een tijdje ‘feest’: groepjes jongetjes (héél gek, maar er zitten zelden meiden tussen) sjokken er sensatiebelust rond met véél te zware en meestal dus illegale knallers: ze houden niet alleen de buurt wakker en jagen huisdieren de gordijnen in, maar ze experimenteren er ook naar hartenlust op los, want louter het afsteken van knallers in galmende poortjes gaat op den duur natuurlijk vervelen. En dán ga je nieuwe ‘uitdagingen’ zoeken: ,,Hé kijk, deze prullenbak is nog heel’’ en eh… ‘’Goh, da’s leuk, als ik een strijker in die vijver gooi denken die eendjes dat ze brood krijgen.’’
Als gevolg van massale klachten (en geloof me, die zijn terecht) toog er een bescheiden politiemacht, te voet, per fiets en met de auto richting nachtelijke buitenwijken om te pogen een paar van die balorige capuchonchimpanseetjes in de kraag te vatten. Dat werd geen succes en da’s begrijpelijk, want het is nu eenmaal ondoenlijk om dit soort watervlugge etterbakkies op heterdaad te betrappen. Kom je net ‘aangebromsnort’ met je dienstfiets, zijn die knalknulletjes natuurlijk alweer drie blokken verder. En zo beland ik weer als vanouds bij die eeuwige vuurwerkdiscussie, want het zijn nou juist dit soort gastjes die het voor anderen bederven. Juist vanwege al dat gesloop, juist vanwege al dat illegale (en levensgevaarlijke) vuurwerk, juist vanwege al dat dierenleed, ben ik vandaag de dag zomaar ineens voorstander van een algeheel vuurwerkverbod. Maar word nou niet boos op mij, want diep in mijn hart ben ik dat liever niet. Waarom niet? Omdat ik alle vaders en zonen diezelfde geluksmomentjes gun die ik zelf vroeger op oudejaarsavond met mijn eigen vader en later met mijn eigen zoon heb mogen beleven. Maar helaas, de onschuld ging verloren en eh… verloren onschuld vind je nooit meer terug.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s