Staart


Merwedepolder

Het is eigenlijk nog niet eens zo héél lang geleden dat het puntje van De Staart nog een aantrekkelijke buurt was. Zo herinner ik me een prettig Chinees restaurant, een gezellig supermarktje en een paar leuke winkels op het Rivierenplein en ook denk ik met warmte terug aan die ouwe Merwehal, waar altijd wel wat te doen of te beleven was. Alleen een smadelijke 12-1 nederlaag als Wieldrecht-B-junior tegen die leuke voetbalclub Merweboys krijg ik helaas nog altijd niet van mijn harde schijf. Als beginnend journalist – nog zonder rijbewijs, dus leve lijn 4 – werd ik dikwijls naar de Merwehal gestuurd om verslag te doen van een occasionbeurs, een rommelmarkt, een ruilbeurs, carnaval of een opname van ‘Op Volle Toeren.’ Die laatste twee evenementen waren nou niet bepaald ‘mijn ding’, maar als jongste verslaggever had je nu eenmaal weinig te vertellen en een zoen van een heuse Dolly Dot was me ook wel wat waard. DuPont (van GenX hadden we nog nooit gehoord) bracht welvaart en we waren schapetrots op de Gemeentereiniging, de vuilverbranding, het Gemeentelijk Vervoersbedrijf, Lips en Scheepswerf De Biesbosch. Goed, er was natuurlijk óók nog dat enorme schandaal, toen (beginjaren tachtig) aan het licht kwam dat een deel van dat nieuwe woonwijkje in de Merwedepolder op zeer giftige grond gebouwd was, maar los daarvan (ik wil dat zéker niet bagatelliseren) ontwikkelde De Staart zich, tot een volwaardige buurt, waar vandaag de dag relatief veel ouderen wonen en waar het genieten is van die vlakbij gelegen Merwelanden en een, voor veel van de 3000 bewoners aldaar, fraai zicht op ‘t Watntij.
En nu wordt dat puntje van de Staart tot op het bot uitgekleed… je kunt er al niet meer pinnen, het winkelaanbod (behoudens een vriendelijke Turkse supermarkt) is er schaars, de huisartsenpost vertrekt en tot overmaat van ramp wordt de ‘frequentie’ van lijn 4 straks ernstig uitgedund waardoor het puntje van de sterk vergrijsde Staart in een isolement terecht lijkt te komen.
Gekke gedachte misschien, maar zou een fietsbrug over het Wantij vanaf het Generaal Spoorpad richting De Loswalweg geen soelaas bieden?

Afbeelding: De Merwedepolder kent een lange geschiedenis met problemen. In de jaren 80 werden woningen afgebroken die waren gebouwd op gifgrond. © RV

Advertenties

2 comments

  1. Ik heb toen ik studeerde aan de HTS jaren in de Schipbeekstraat gewoond. Er gebeurde in de omgeving wel eens wat eigenlijk van de wetgever niet mocht, maar ik voelde me niet onveilig. Na de komst van de asielzoek-, gevangenisboten, de vaste gevangenis kam steeds meer het gevoel onder de bevolking dat alles wat niet gewenst was maar in de Staart werd neergeplempt.
    Ik ben er nog wel eens teruggeweest, maar de verloedering is voelbaar als een klamme deken.
    Op zich is het een potentiele toplocatie, wonen aan het water, vlak bij de Biesbosch, wantijpark dichtbij en goede ontsluiting naar de randweg.
    Het is als Frankrijk, een plaats vol mogelijkheden, alleen jammer dat er zoveel Fransen zijn gaan wonen.

  2. Het gebied waarover jouw mijmering handelt, Kees, was in mijn jeugdtijd (voor de 2e wereldoorlog) een geweldig terrein voor actieve jongetjes zoals ik om in het griendgebied te spelen. Wat een enorm verschil met wat het later werd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s