Klaagmuur


klaagmuurOoit stond ik, net als miljoenen toeristen dat al eens deden, met een keppeltje op m’n kop voor de Klaagmuur in Jeruzalem en kwam daar tot de ontdekking dat ik eigenlijk weinig te klagen had. Logisch ook, want ik was jong, gezond, verliefd en welvarend… ik had een eigen huis, las nog zonder bril, had een prettige baan bij de voorloper van de krant die u nu leest, mijn beide ouders leefden nog en mijn vakantie in Israel (én Egypte), die eigenlijk nét begonnen was, mocht maar liefst vijf weken duren. Mijn drie minuutjes voor die muur hadden een louterende werking.
Nu, zoveel jaar later, denk ik nog vaak terug aan mijn momentje bij die muur. Die heeft vandaag de dag een eigen website en zelfs een pagina op Facebook en ik vraag me af waarom eigenlijk? Ik bedoel… heel Facebook is één grote Klaagmuur geworden toch? Neem nou de Facebookpagina van mijn krant, waarop zelfs het meest positieve nieuws door zeikerds en zanikers wordt aangegrepen voor het spuwen van wagonladingen gal. Soms lijkt het wel of we weer in de middeleeuwen terecht zijn gekomen: wetsovertreders dienen standrechtelijk geëxecuteerd te worden, advocaten werken over het algemeen voor Satan himself, politici zijn structureel corrupt en op z’n minst zakkenvullers, opiniemakers (en zeker columnisten) mogen vooral niet doen waar ze voor zijn ingehuurd, namelijk hun mening verkondigen, politieagenten doen het al helemáál nooit goed, deskundigen die verkondigen dat we zuinig moeten zijn op onze planeet worden bestempeld als klimaatdrammers, moslims houden meestal wel ergens een kromzwaard verborgen waarmee ze u op een kwade dag de strot afsnijden en asielzoekers krijgen wél die baan en dat huis waar ú al zo lang naar zit te smachten en dan mogen ze ook nog eens gratis de héle dag op zwemles. Ik stel voor dat we die kauwgommuur in de Tolbrugstraat vandaag nog ombouwen tot Klaagmuur. Wél moet er dan een bordje bij komen met daarop de tekst die op het graf van mijn schoonvader zaliger staat. Hoe die luidt? ‘Tel je zegeningen… één voor één.’ De man was niet zo’n klager.

Advertenties

One comment

  1. Dat de Klaagmuur louterend was voor jou is al heel bijzonder, Kees. Laten we zuinig zijn op die muur.
    Wat ik na terugkeer uit Indonesië als dienstplichtig militair over me heen kreeg was genoeg om mij hels te maken. Had ik toen maar een Klaagmuur bij de hand gehad ter loutering.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s